Deel 1: “Ik voel me echt totaal niet de moeder die ik zou willen zijn voor mijn kinderen.”
- 21 apr
- 1 minuten om te lezen
Bijgewerkt op: 2 dagen geleden
(Ademanalyse 1/3)
Dit is wat ze met me deelde, toen zij haar sessie begon.
En ze voegde daar zacht aan toe…
dat ze dit al langere tijd voelt.
Dat het nu echt anders moet.
Voor haar kinderen;
“want ze zijn nog zo jong en verdienen een meer aanwezige en rustige moeder”
Maar ook voor zichzelf.
Omdat ze zichzelf niet meer herkent.
Een pijnlijk en eerlijk inzicht.
De emoties die daarbij kwamen,
werden nog even weggeslikt.
Ze vertelde dat ze:
– snel en fel reageert
– slecht slaapt en niet oplaadt
– nog maar weinig geniet
“Alles voelt afgevlakt.”
Ze voelt: zo kan het niet langer.
Maar verandering voelt ook spannend.
Want waar begin je?
En hoe kom je weer terug bij rust?
Veel vrouwen willen dat vooraf precies weten.
Grip houden.
Maar juist die behoefte aan controle
is vaak wat het stress-systeem “aan” houdt.
En dat zie je terug in:
– een kort lontje
– een druk hoofd
– spanning in het lijf
– moeite met ontspannen
Alleen al dit inzicht, eerlijk zien waar je nu staat, is een eerste stap.
Niet de oplossing. Maar wél het begin.
Opmerkingen